Deprecated: iconv_set_encoding(): Use of iconv.internal_encoding is deprecated in /domains/tambuli.nl/DEFAULT/libraries/joomla/string/string.php on line 28

Deprecated: iconv_set_encoding(): Use of iconv.input_encoding is deprecated in /domains/tambuli.nl/DEFAULT/libraries/joomla/string/string.php on line 29

Deprecated: iconv_set_encoding(): Use of iconv.output_encoding is deprecated in /domains/tambuli.nl/DEFAULT/libraries/joomla/string/string.php on line 30

Deprecated: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /domains/tambuli.nl/DEFAULT/libraries/joomla/filter/input.php on line 652

Deprecated: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /domains/tambuli.nl/DEFAULT/libraries/joomla/filter/input.php on line 654
Toon items op tag: armoedegrens http://tambuli.nl Fri, 15 Dec 2017 08:07:19 +0000 Joomla! - Open Source Content Management nl-nl De rijkste Filipinos http://tambuli.nl/achtergronden/economie/item/317-de-rijkste-filipinos http://tambuli.nl/achtergronden/economie/item/317-de-rijkste-filipinos

1.1. De Filipijnse rijkenUit armoedecijfers over de Filipijnen blijkt dat een groot aantal mensen op of onder de armoedegrens leeft. Alhoewel de cijfers fluctueren lijkt het erop dat de armoede maar niet afneemt. Dit ondanks de aantrekkende economische groei en de massale instroom van geld van de miljoenen migranten die in het buitenland werken. Dat er mensen zijn die van de economische groei en de toenemende inkomsten van het land profiteren blijkt uit de lijst met rijke Filipino's, die enkele maanden geleden in Forbes werd gepubliceerd.

Door Evert de Boer

 

De veertig rijkste mensen in de Filipijnen bezitten gezamenlijk 17,5 miljard euro (990 miljard peso). Een jaar eerder was dat nog 12,6 miljard euro. Dat betekent dat hun gezamenlijk inkomen in een jaar tijd met maar liefst 39 procent toenam.

Economie in de lift

De Filipijnse economie groeide in het eerste halfjaar van 2010 met 7,9 procent. Dat is de hoogste halfjaarlijkse groei sinds 1988 en het lijkt er daarom op dat de Filipijnse economie weer helemaal op de rails staat. Consumentenbestedingen gaan omhoog en ook de gelden die de migranten naar huis sturen nemen weer toe. Beide zorgen voor een flinke economische stimulans. De verkiezing van Noynoy Aquino als nieuwe president lijkt ook een impuls te hebben gegeven aan de economie.
De Filipijnse beurs zit in de lift. De koersen lieten een groei zien van 17 procent en staat nu nog 14 procent beneden de hoogste stand uit 2007. Met hun toegenomen vermogen van bijna veertig procent doen 's-lands rijksten het echter het allerbeste.

Rijken worden rijker

Van de veertig rijkste Filipino's werden 33 rijker dan ze al waren, inclusief allen die in de top tien staan. Veruit de rijkste man is Henry Sy, de eigenaar van de SM keten van grote winkelcentra. Hij is niet alleen de rijkste man van het land, maar ook diegene van wie het vermogen met het grootste bedrag toenam, want dat steeg van 165 miljard naar 218 miljard peso. De stijging van de SM aandelen met 28 procent leverde een fors aandeel in deze kapitaalgroei.
Van vijf tycoons is het vermogen meer dan verdubbeld. Een van hen is de 89 jaar oude David Consunji, eigenaar van de bouwbedrijf DMCI. Zijn bedrijf werd afgelopen jaar maar liefst 112 procent meer waard, een ongeveer even hoog percentage als het jaar ervoor. Dat maakt Consunji tot een van de snelste stijgers op de lijst van rijken, waarop hij nu op de twaalfde plaats staat, met een vermogen van ruim 31 miljard peso. Van Jon Ramon Aboitiz en zijn neef Enrique Aboitiz verdrievoudigde het vermogen. Zij staan nu respectievelijk 18de en 24ste op de lijst. Hun vermogen bestaat voor het grootste deel uit aandelen van het bedrijf Aboitiz Equity Ventures. Dit bedrijf heeft belangen in elektriciteitsopwekking, het bankwezen, voedselproductie, transport (lucht, land en zeevaart), logistiek, constructie, scheepswerven, recreatie- en vakantieoorden.

Top 5

Cebu Pacific AirlinesTwee miljardairs zagen hun vermogen boven de één miljard dollar uitkomen. John Gokongwei, de eigenaar van de JG Summit Holding, is een nieuwkomer in de top 5, met een vermogen van 5 miljard peso. JG Summit is de eigenaar van Cebu Pacific Airlines en heeft belangen in ondermeer het bankwezen, voedselproductie, hotelketens, de petrochemische industrie, telecommunicatie en elektriciteitscentrales. Andrew Tan, voorzitter van Alliance Global Group Inc. (AGI) kwam na twee jaar terug in de top 5 met een huidig vermogen van 52 miljard peso. AGI zit in de voedsel- en drankindustrie, vastgoedontwikkeling en snelservice restaurants.
Na Henry Sy is Lucio Tan de rijkste man van de Filipijnen, met een vermogen van 91 miljard peso. Tan is een van de meer dan handvol rijken die hun fortuin vergaarden als handlanger van dictator Marcos. Tan is eigenaar van Fortune Tobacco, de Asia bierbrouwerij en grootaandeelhouder van Philippine Airlines. Nummer vier op de lijst is Jaime Zobel Ayala met een vermogen van ruim 61 miljard peso. De Ayala Corporatie is onder meer eigenaar van de Bank of the Philippine Islands, Globe Telecom en de Manila Water Company. Alle vijf miljardairs plukken de vruchten van diversificatie van hun investeringen. Elk van hen is gestaag rijker geworden door te investeren in van alles en nog wat, van vastgoedontwikkeling tot telecommunicatie en energie.

Nieuwkomers

De lijst kent twee nieuwkomers. Wilfredo Keng, eigenaar van het mijnbouwbedrijf Century Peak Metals kwam binnen op plaats 32 met een vermogen van 4,4 miljard peso. Voormalig minister van handel, Roberto Ongpin kwam met stip binnen op de 21ste plaats met een vermogen van 13 miljard peso. Hij heeft belangen in mijnbouw, telecommunicatie en onroerend goed en heeft een aanzienlijk aandeel in de San Miguel Corporatie. Ook nieuw in de lijst is Wilfred Uytengsu Jr., die de plaats van zijn in april 2010 overleden vader, Wilfred Uytengsu Sr., inneemt. Uytengsu Sr. is de oprichter van Alaska Milk, 's-lands grootste zuivelbedrijf.

Zakkers

Veel kapitaal zit in ontroerend goedEen van de vier tycoons die hun vermogen dit jaar zagen slinken is ontroerend goed baron Manuel Villar. Zijn mislukte gooi naar het presidentschap in de verkiezingen van mei 2010 leidde tot uitverkoop van aandelen van zijn bedrijf Vista Land & Lifescapes. Sindsdien is er herstel opgetreden, maar de informatie dat zijn aandeel in het bedrijf kleiner is dan voorheen, leidde tot een lager geschat vermogen. Hij tuimelde uit de top tien en staat nu op een 17de plaats met een vermogen van 16 miljard peso. Media tycoons Gilberto Duavit, Menardo Jimenez en Felipe Gozon werden getroffen door een recente daling van aandelen van hun omroepbedrijf GMA Network. Ze staan nu respectievelijk op de 25ste, 26ste en 27ste plaats op de lijst. Twee die er vorig jaar opstonden vielen nu buiten de top 40, waaronder het echtpaar Rolando en Rosalinda Hortazela. Zij zijn de oprichters het bedrijf Splash, dat producten voor persoonlijke verzorging op de markt brengt. Sinds de beursintroductie in 2007 raakten de Splash aandelen in een vrije val en verloren meer dan 70 procent.
Om op de lijst de komen was deze keer een vermogen nodig van 2 miljard peso, een jaar eerder was dat nog 1,65 miljard peso. Toch lijkt de Filipijnse lijst de gemakkelijkste van de 12 Forbes Azië lijsten om in aanmerking voor te komen.

Download de Forbes-lijst "40 rijksten van de Filipijnen".

De vijf rijkste mensen in de Filipijnen:


1. Henry Sy1. Henry Sy Vermogen: US $5 miljard (218 miljard pesos)
Leeftijd: 85 jaar
Getrouwd en zes kinderen
Begonnen met een kleine schoenwinkel in Manilla, bouwde hij de SM Prime Holding uit tot de grootste ontwikkelaar van overdekte winkelcentra. Het bedrijf wordt geleid door zijn zoon Hans. SM breidt uit in China, waar het dit jaar begonnen is met de bouw van een vierde SM winkelcentrum. De aandelen van SM gingen het afgelopen jaar met 28 procent omhoog.
Zijn zoon Henry Sy Jr. kocht onlangs het belang van Enrique Razon Jr. (nummer 7 op de lijst) in de National Grid Corp. en werd in juni directeur van dat bedrijf. Dochter Teresita Sy-Coson leidt Banco de Oro Unibank, de grootste bank in de Filipijnen.

2. Lucio Tan2. Lucio Tan - Vermogen: US$2,1 miljard (91 miljard pesos)
Leeftijd: 76 jaar
Getrouwd en zes kinderen
Tan is een voormalige elektromonteur. Hij is eigenaar van Fortune Tobacco, de grootste sigarettenfabriek in de Filipijnen en van de op één na grootste bierbrouwerij, Asia Brewery. Heeft de meeste aandelen van Philippine Airlines in handen. Het grootste deel van zijn vermogen komt van het in Hong Kong gevestigde Eton Properties, dat land verkoop aan Henry Sy's SM Prime Holdings.
Op veel van het vermogen is beslag gelegd door de presidentiële commissie voor goed bestuur (PCGG) omdat hij verdacht wordt van het illegaal vergaren van vermogen tijdens de Marcos dictatuur in de jaren zeventig en tachtig.

3. John Gokongwei3. John Gokongwei Jr. - Vermogen: US$1,5 miljard (65 miljard pesos)
Leeftijd: 83 jaar
Getrouwd en zes kinderen.
Zijn JG Summit Holdings presteerde beter dan de markt en bracht zijn vermogen voor het eerst boven de 1 miljard euro. De aandelen stonden eerder dit jaar op het hoogste punt sinds twee jaar toen bekend werd dat zijn luchtvaartmaatschappij Cebu Pacific, inmiddels de grootste in de Filipijnen, naar de beurs zou gaan. Zijn broer James Go is voorzitter van JG Summit en zijn zoon Lance de directeur. De detailhandelpoot van de holding, Robinsons heeft zeven winkelcentra in de Filipijnen.

4. Jaime Zobel de Ayala4. Jaime Zobel de Ayala - Vermogen: $1.4 miljard (61 miljard pesos)
Leeftijd: 76 jaar
Getrouwd en zeven kinderen
De Ayala Corporatie is wat betreft de marktkapitalisatie het grootste conglomeraat in de Filipijnen. De Ayala's zijn van plan om 70 miljard peso te investeren in verschillende projecten, waaronder energieopwekking. Terwijl Jaime voorzitter in ruste is, wordt het bedrijf gerund door zijn zeven kinderen. De oudste, Jaime II, is voorzitter en zoon Fernando is vice voorzitter en directeur van de corporatie.

5. Andrew Tan5. Andrew Tan - Vermogen: $1.2 miljard (52 miljard pesos)
Leeftijd: 58 jaar
Getrouwd en vier kinderen
De eigenaar van Alliance Global Group Inc. is de zoon van een fabrieksarbeider die zelf een universiteitsstudie afrondde en vervolgens in een gereedschapswinkel ging werken. Hij maakte zijn eerste fortuin door de verkoop van brandy. Naast de voedsel- en drankindustrie en vastgoedontwikkeling zit het bedrijf in de kansspelenindustrie en is het mede-eigenaar van het Resort World Manila casino, een luxueus casino resort nabij het internationale vliegveld Ninoy Aquino.

 

 

 

]]>
no-spam@tambuli.nl () Economie Mon, 20 Dec 2010 20:41:01 +0000
Leven in armoede http://tambuli.nl/achtergronden/maatschappelijk/item/223-leven-in-armoede http://tambuli.nl/achtergronden/maatschappelijk/item/223-leven-in-armoede

1. Landarbeiders moeten van weinig rondkomenMeer dan een kwart van de Filipijnse bevolking leeft onder de armoedegrens. Dat is ook het geval met de bewoners in de dorpen van de gemeente Hagonoy in de vruchtbare kustprovincie Davao del Sur op Mindanao. Ze werken er als landarbeider, pachter of seizoenarbeider en eten vaak maar twee maal per dag. Hun kinderen lijden aan ondervoeding en scholing voor de kinderen en medische zorg zit er vaak niet in.

Door: Evert de Boer

Hagonoy is een plattelandsgemeente in de provincie Davao de Sur en ligt niet ver ten zuiden van Davao City. Davao del Sur is een langgerekte provincie die zich uitstrekt langs de westkant van de visrijke Davao Golf. Elf van de veertien gemeenten liggen langs de kust. De noordwestkant wordt gedomineerd door Mount Apo, de hoogste berg in de Filipijnen. De hoofdstad van de provincie is Digos City. Als kustprovincie heeft het een groot oppervlak aan vruchtbare gronden en kent het een gunstig klimaat. Het is een echte landbouwprovincie, waar vooral veel kokospalmen groeien. Daarnaast zijn er grote bananenplantages, wordt er rijst en maïs verbouwd, maar ook cacao, koffie, fruit en groente.

Pachtboeren

2. Aurora Balasa werkt op het veldOndanks deze rijkdommen leven veel mensen in armoede. Uit gegevens van het Filipijnse CBS blijkt dat bijna 30 procent van de bevolking in de provincie onder de armoedegrens leeft. Dat is ook het geval in Hagonoy, dat een inwonertal kent van ongeveer 45.000 mensen verdeeld over 21 dorpen. Veel van de dorpelingen proberen de kost te verdienen als landarbeider, pachter, seizoenarbeider of werken op een bananenplantage.
Het pachten van land in ruil voor een deel van de oogst (share tenancy) is bij wet verboden, maar gebeurt in Hagonoy nog op grote schaal.
Zoals in het geval van Aurora Balasa, die in het dorp Sinayawan woont en daar 1,25 hectare landbouwgrond pacht. Om zaaigoed, kunstmest en andere benodigdheden aan te kunnen schaffen leent ze geld. Van de oogst moet ze 60 procent aan de landeigenaar afdragen en na het afbetalen van het geleende geld en de rente blijft er maar weinig over. Voor wat extra inkomsten maakt ze af en toe daken van bladeren bij andere dorpelingen. Ondanks haar inspanningen kan ze niet meer de medische behandeling betalen voor haar man die aan tuberculose lijdt. Drie maanden lang kon ze met moeite medicijnen voor hem betalen, daarna lukte dat niet meer. Haar twee zonen wonen met hun eigen gezin in hetzelfde dorp en werken als seizoenarbeider. Als ze geen werk hebben leven ze van afvalbananen en een beetje groente die ze rondom hun huis verbouwen.

Seizoenarbeiders

3. Norman Unda bij zijn vervallen huisjeHaar dorpsgenoot Norman Unda werkt ongeveer vijf maanden per jaar als seizoenarbeider. Hij verdient dan 80 tot 100 peso (€ 1,25 tot 1,50) per dag. Dat is nog niet de helft van het minimumloon voor de regio van 255 peso (€ 3,90) en is veel te weinig om van rond te komen. Het is net genoeg voor twee maaltijden per dag. De echtgenote van Norman gaat dagelijks naar de kokospalmplantage om hout te verzamelen om te kunnen koken. Zijn 16-jarige zoon werkt eveneens als landarbeider en verdient nog minder dan hijzelf en zijn 14-jarige dochter gaat naar school Het huis dat ze in 2002 van de gemeente kregen is in verval geraakt en eigenlijk te slecht om nog in te wonen. Maar hij heeft geen geld om het te repareren en de gemeente weigert verder hulp. Norman vertelt dat het steeds moeilijker wordt om zijn gezin van eten te voorzien omdat de prijs voor rijst is gestegen en zijn loon hetzelfde blijft. Hij is bang dat hij binnenkort niet langer het schoolgeld van 500 pesos en de maandelijkse schoolkosten van 100 peso voor zijn dochter kan betalen.

Ondervoeding

6. Ondervoedig trekt een zware wissel op kinderenDe dorpelingen in het naburige Kamuhkaan hebben naast extreme armoede ook nog regelmatig te maken met overstromingen, waarmee gifresten van de naburige bananenplantages naar hun dorp stromen en de grond vergiftigen. Ook komen er regelmatig verwaaide resten van de giftige sproeivluchten over bananenplantages op hun dorp terecht. Dat vervuilt hun drinkwater en vermindert de opbrengst van hun landbouwgewassen.
Elizabeth Bagueran is 31 jaar en zwanger van haar zesde kind. Ze woont met haar gezin in een oud en vervallen huisje, gemaakt van bamboe dat langs de rivier staat. Haar man gaat vaak vissen op zee of werkt als losse arbeider, als de gelegenheid zich voordoet. Daarmee verdient hij gemiddeld 800 peso (€ 12,30) per week. Ondanks zijn inspanningen verdient hij niet genoeg om zijn gezin te voeden. Hun kinderen gaan niet naar school en vaak is er maar eten voor twee maaltijden per dag, die meestal niet voedzaam genoeg zijn. Het is al jaren geleden dat ze vlees hebben gegeten. Meestal bestaan hun maaltijden uit bananen en wat schelpdieren, met af en toe een beetje rijst. Geen wonder dat de kinderen ondervoed zijn.

Geen zorg voor gehandicapten

5. Faustino Balasa en zijn vrouw voor hun huisFautista Balasa woont met zijn vrouw en zijn 22-jarige gehandicapte dochter in een klein bamboehuisje. Hij huurt een stukje rijstland, dat hij met behulp van een karbouw bewerkte. Ze aten van de rijst en verkochten het overschot waarvan ze 1000 peso (€15,40) per jaar overhielden. Het dier werd echter te oud om op het land te werken en ging terug naar de eigenaar waarvan hij het leende. Daardoor liep zijn rijstoogst sterk terug. Heel af en toe heeft hij even werk als landarbeider. Vaak leent hij geld om eten te kunnen kopen voor zijn gezin en als dat niet lukt dan probeert hij rijst te lenen van de buren. Dat geeft hij terug nadat hij zelf heeft geoogst. Hun maaltijden bestaan meestal uit rijst met banaan. Hun dochter kunnen ze alleen voeden met soep, want zij is geboren met een zware handicap en brengt haar leven liggend door. Ze krijgen geen ondersteuning of medische begeleiding. Het ziekenhuis is veel te duur. Af en toe brengen ze haar naar een gezondheidscentrum van de overheid. Dan krijgt ze een check-up en wat vitaminetabletten. Vaak kunnen ze niet gaan, want het gezondheidscentrum ligt ver van huis en ze vinden het moeilijk om hun dochter te vervoeren.

Dood en verderf

4. Het dorpje KamuhkaanIn 1981 vestigde het bedrijf Ladeco een bananenplantage van 613 hectare grenzend aan Kamuhkaan. Ladeco levert een veredelde bananensoort aan Dole voor export, die alleen groeit met gebruik van veel kunstmest en gevoelig is voor ziekten en ongedierte. Sindsdien is de gezondheidssituatie van de bewoners zienderogen achteruit gegaan. Rapporten van onderzoekers en medici tonen aan dat veel mensen ziek zijn en dat tientallen dorpelingen overleden zijn als gevolg van vergiftiging. In 1988 was het aantal sterfgevallen onder kinderen bijzonder groot, één moeder verloor twee kinderen binnen een week. Het aantal kinderen dat ziek of met afwijkingen wordt geboren is er veel hoger dan normaal.
Na een aantal sproeivluchten in 1997 stierf veel van het vee in het dorp. Kokospalmen dragen minder en soms nauwelijks koskosnoten en de opbrengt van andere gewassen is veel lager dan voorheen. Rivieren en het kustwater zijn vergiftigd door de chemicaliën en de vis die voorheen overvloedig aanwezig was is zo goed als verdwenen.
De plantage-eigenaar van Ladeco en de Filipijnse Bananenkwekers en -Exportvereniging ontkennen de gevolgen van de giftige sproeivluchten en komen met onderzoeksresultaten om hun gelijk te bewijzen. Ze klagen onderzoekers, medici, uitgevers van kranten en bladen aan wegens smaad om de negatieve publiciteit de kop in te drukken.

Geen gesubsidieerde rijst

Door Ladeco betaalde, gewapende wachten patrouilleren regelmatig in het dorp om de bewoners te intimideren. De lokale overheid zegt dat metingen uitwijzen dat er geen resten van schadelijke chemicaliën meer in het dorp terechtkomen. In reactie op het protest van de dorpelingen is de lokale overheid gestopt met het verstrekken van voedsel- en andere hulp aan de bewoners.

Die hulp van de lokale overheid was toch al niet overvloedig. Na de overstroming van januari 2009 kregen ze korte tijd voedselhulp van de gemeente en een medisch onderzoek, maar dat was eigenlijk alles. Tijdens de rijstcrisis in 2008 bereikte de gesubsidieerde rijst de bewoners van de dorpen in Hagonoy niet, omdat hun gebied buiten de regeling viel. Waarom is niet duidelijk. De gesubsidieerde rijst was bestemd voor mensen die een inkomen hebben van minder dan 5000 peso per maand voor een gezin van vijf personen.
De bewoners van veel dorpen in Hagonoy behoren tot de armsten van de armen in de Filipijnen en zitten met hun inkomen ver onder die grens. Sommigen halen nauwelijks een inkomen van 5000 peso per jaar.

]]>
no-spam@tambuli.nl () Maatschappelijk Mon, 08 Feb 2010 12:36:44 +0000