Deprecated: iconv_set_encoding(): Use of iconv.internal_encoding is deprecated in /domains/tambuli.nl/DEFAULT/libraries/joomla/string/string.php on line 28

Deprecated: iconv_set_encoding(): Use of iconv.input_encoding is deprecated in /domains/tambuli.nl/DEFAULT/libraries/joomla/string/string.php on line 29

Deprecated: iconv_set_encoding(): Use of iconv.output_encoding is deprecated in /domains/tambuli.nl/DEFAULT/libraries/joomla/string/string.php on line 30

Deprecated: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /domains/tambuli.nl/DEFAULT/libraries/joomla/filter/input.php on line 652

Deprecated: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /domains/tambuli.nl/DEFAULT/libraries/joomla/filter/input.php on line 654
Toon items op tag: icco http://tambuli.nl Fri, 17 Aug 2018 11:20:46 +0000 Joomla! - Open Source Content Management nl-nl Acht maanden na Haiyan http://tambuli.nl/achtergronden/maatschappelijk/item/638-acht-maanden-na-haiyan http://tambuli.nl/achtergronden/maatschappelijk/item/638-acht-maanden-na-haiyan

1. Ondanks alle problemen blijven kinderen spelen en lachenHet is meer dan acht maanden geleden dat tyfoon Haiyan ongelofelijk zware verwoestingen aanrichtte in de Filipijnen. Honderden lokale en internationale hulporganisaties schoten te hulp. Daaronder ook een tiental Nederlandse organisaties. In dit artikel doen de Filipijnse vertegenwoordigers van het Nederlandse ICCO – die bijna permanent in het getroffen gebied verblijven - verslag van de situatie nu en van de activiteiten die ze sinds november 2013 ondernomen hebben.

Door: Billy de la Rosa en Pedro Rico Cajife III 1)
Foto's: Meindert Kok

2. Hulpverelening Internationale organisaties - UnicefDe verwoestingen veroorzaakt door tyfoon Haiyan (lokale naam Yolanda) waren zo ernstig dat veel van de overlevenden het nog steeds moeilijk hebben om te overleven en hun leven weer opnieuw op te bouwen. Met name de armste sectoren van de samenleving - zoals kleine boeren, landarbeiders en vissers - van wie huizen, bezittingen en bronnen van inkomsten vernield zijn, worstelen nog steeds om er weer bovenop te komen. In de onmiddellijke nasleep van de tyfoon overleefden de slachtoffers mede door de massale hulpacties van internationale organisaties die voedselhulp, tenten, geneesmiddelen en andere belangrijke goederen verstrekten. Die noodhulp werd gevolgd door hulp bij de wederopbouw waarbij zaken zoals boten, visnetten, ander visgerei, pootgoed, zaden, gereedschap en eenvoudige landbouwwerktuigen werden verstrekt. Daarnaast werd contant geld verstrekt en werden programma's opgezet waarbij mensen betaald kregen voor puinruimen en andere werkzaamheden, het zogenaamde cash voor werk programma. Uitgebreide voedselprogramma's liepen tot december 2013 en werden in de daarop volgende maanden afgebouwd.

Politiek opportunisme


De inspanningen van het ministerie van Sociale Zaken en Ontwikkeling, van andere ministeries en lokale overheden op het gebied van voedselhulp, cash voor werk programma's en wederopbouw
kwamen negatief in het nieuws vanwege beschuldigingen van politiek opportunisme. Oorzaak daarvan was dat de selectie van de begunstigden herhaaldelijk werd bepaald op basis van politieke voorkeuren. Verder bleek dat er na zes maanden nog hulpgoederen lagen opgeslagen in de pakhuizen van de gemeente Tacloban. Het presidentiële kantoor voor de wederopbouw, belast met de coördinatie van de hulp, heeft veel moeite om alle plannen voor wederopbouw van de honderden gemeenten die door de orkaan zijn getroffen op elkaar af te stemmen. Het kantoor staat onder leiding van oud-senator Lacson en heeft van president Aquino de taak gekregen om het herstelprogramma van de overheid te coördineren. Lacson moet er voor zorgen dat de 105 miljard peso (1,8 miljard euro) aan hulp, die de regering voor dit doel heeft uitgetrokken, aan het einde van de presidentstermijn in juni 2016 op een goede manier is besteed.

40 meter niet bouwen zone

3. Veel mensen uit armenwijken wonen nog steeds in tentenHet besluit van de president om in een zone van 40 meter van de kust niet te bouwen heeft geleid tot verwarring en blijkt een obstakel voor de wederopbouw. Er worden daarom veel vragen gesteld bij deze richtlijn. Die blijkt gebaseerd op twijfelachtige juridische grondslagen, want er is geen wet die mensen verbiedt om aan de kust binnen 40 meter van het hoogste tij te bouwen. Velen vragen zich af of dit een goede aanpak is, gezien het feit dat er helemaal geen plannen zijn voor hervestiging van diegenen die in die 40 meter zone woonden. Voor het geval er al plannen zouden zijn, zullen die moeilijk uit te voeren zijn, omdat de mensen die er woonden voor hun levensonderhoud grotendeels afhankelijk zijn van de zee.
Mensen twijfelen aan de motieven die aan het beleid ten grondslag liggen. Veel overlevenden vertrouwen de overheid niet en vrezen dat dit beleid de weg effent voor zakenlui om de mooie kuststroken over te nemen, om er resorts neer te zetten en de mensen die er woonden voorgoed te verdrijven.
Veel van de overlevenden in Leyte en Samar wonen nog in tenten, van afval opgetrokken hutjes en andere tijdelijke onderkomens. Heel wat van hen zijn ziek en ontberen voedsel en andere hulp en sociale voorzieningen. In Tacloban wachten de bewoners van twee buurtschappen, die te maken hebben met de "40 meter niet bouwen zone", in een tentenkamp op een plaats voor herhuisvestiging. Maar ze weten nog steeds niet wanneer dat gaat gebeuren en wie in aanmerking komt voor hervestiging in een gebied op 21 kilometer ten noorden van waar ze woonden.

Wederopbouw modus

4. Cooperatie van vrouwen werkt aan wederopbouwDe lokale partnerorganisaties van ICCO, die werkzaam zijn in het getroffen gebied, zijn enkele dagen na de ramp begonnen met het verlenen van noodhulp. In Batad, in het noodoosten van het eiland Panay kregen meer dan 1000 gezinnen in de eerste week voedselhulp en hulp voor eerste levensbehoeften, zoals zeep. Terwijl de landelijke overheid en de grote hulporganisaties vooral hulp verleenden in gebieden die in het middelpunt van de (media) belangstelling stonden, verleenden de ICCO partners vooral hulp in gebieden waar nog niets gebeurde, zoals in Negros, Iloilo, Capiz, Ormoc and Eastern Samar. Daarbij werd zoveel mogelijk samengewerkt met lokale overheden.

Al vroeg in haar hulpprogramma koos ICCO er bewust voor om over te schakelen naar de wederopbouw modus. Hiervoor waren verschillende redenen. Ten eerste waren de overheid en lokale en internationale hulporganisaties al volop bezig met het verstrekken van noodhulp en zij hebben daar een betere infrastructuur voor dan ICCO en haar partnerorganisaties. Ten tweede ligt ons accent in de Filipijnen op het opbouwen en versterken van de lokale gemeenschappen en het vergroten van hun capaciteit om in de eigen levensbehoeften te voorzien. Daarnaast voorzagen wij dat de noodhulp na drie maanden zou worden afgebouwd en dat de getroffen bevolking daarom geholpen moest worden om zo snel mogelijk weer zelfvoorzienend te zijn. Dus weer de mogelijkheid moest hebben om het land te gaan bewerken en te gaan vissen. Tot eind april 2014 hebben ICCO partners de bouw en reparatie van 2000 onderkomens gesteund en aan 150 gezinnen vissersboten, netten en andere benodigdheden verstrekt. Verder werden organische meststoffen, plant- en zaaigoed aan boerengezinnen gegeven, zodat ze weer voedingsgewassen konden verbouwen.

In Batad werden vissers in verschillende dorpen voorzien van gemotoriseerde boten en visnetten. Vrouwen gingen helpen bij het vissen en zorgden voor de verkoop van vis om het gezinsinkomen te vergroten. Zij ontvingen ook een training om vis te roken. Dan blijft de vis langer goed en is de opbrengst groter. Ook is er samen met de vissers gewerkt aan het herstel van beschadigde visgronden en van beschermde visgebieden en zijn kunstmatige koraalriffen aangelegd. De gemeentelijke overheid leverde een bijdrage door het instellen van patrouilles om de visgronden te beschermen tegen illegale commerciële visserij.

Netwerken belangrijk voor hulpverlening

Er waren heel wat uitdagingen bij het verlenen van noodhulp en de wederopbouwactiviteiten. Voedselvoorraden waren moeilijk te krijgen. De voorraden suiker en melkpoeder in het distributiepunt in Iloilo City bleken beperkt te zijn. Gelukkig hadden onze partnerorganisaties in het gebied goede contacten met de leveranciers in de stad en slaagden er daarom in om genoeg aan te schaffen voor de 1000 gezinnen in Batad, waar we onze eerste hulpactie ondernamen. Creativiteit van de partnerorganisaties en het hebben van een uitgebreid netwerk bleek erg handig te zijn in deze noodsituatie. Studenten en werknemers van de Universiteit van de Filipijnen in Iloilo City werden gemobiliseerd om hulpgoederen in te pakken en klaar te maken voor distributie. Het enthousiasme van de jonge studenten, die bereid waren de hele nacht non-stop te werken, stelde ons in staat om de volgende dag al hulpgoederen uit te delen. Onze partnerorganisaties en hun netwerken waren vindingrijk en flexibel en konden met de hele organisatie snel en effectief omschakelen naar het verlenen van hulp.
Bouwmaterialen waren al snel schaars in en in de buurt van het rampgebied. Ze moesten op een gegeven moment zelfs helemaal worden aangevoerd vanuit Manilla en Mindanao. Dat maakte de materialen duurder en zorgde voor aanzienlijke vertraging in de bouwwerkzaamheden.

Bureaucratische belemmeringen

5. Land bezaaid met kokospalmenHet landschap is nog bedekt met omgewaaide kokospalmen, die het lastig maken om de velden op te ruimen, zodat er geploegd, geplant en gezaaid kan worden. De stammen van de palmen zijn niet alleen een probleem voor het weer kunnen bewerken van het land, maar ze vormen ook een voedingsbodem voor ongedierte dat de nog levende palmen kan aantasten. Aan de andere kant kan van de omgewaaide boomstammen timmerhout worden gemaakt, wat de plaatselijke bevolking kan gebruiken om hun huizen te repareren of opnieuw op te bouwen. Het opruimen en gebruiken van de omgewaaide kokospalmen wordt echter bemoeilijkt door wettelijke en bureaucratische belemmeringen. In veel gevallen zijn de palmbomen eigendom van grootgrondbezitters die niet in de streek wonen en pachters hebben geen toestemming om de bomen te verwijderen. Wat betreft het opruimen van brokstukken en puin, inclusief omgewaaide kokospalmen, heeft de overheid niet een duidelijke beleids- of gedragslijn uitgezet. Door deze bureaucratische onduidelijkheid gebeurt er te weinig en komt de landbouwproductie niet snel genoeg op gang. Met als gevolg dat mensen niet in staat zijn zichzelf te voeden en afhankelijk blijven van wat ze krijgen aan hulp.

Landrechten

Landrechten, al een gecompliceerd probleem in de Filipijnen, is een acuut probleem geworden in veel van de door de tyfoon getroffen gebieden. Grootgrondbezitters en gewiekste zakenlui, die al eerder van plan waren bewoners te verdrijven, maken misbruik van de situatie door die plannen nu uit te voeren. Op het eiland Sicogon, nabij de noordoostpunt van het eiland Panay, probeert de Sicogon Eiland Ontwikkelingscorporatie alle 1200 gezinnen van het eiland te verdrijven. Het bedrijf wil het eiland omvormen tot een toeristische bestemming van wereldklasse en vindt dat de bewoners daar dan niets meer te zoeken hebben. Ondanks alle pogingen tot intimidatie, corruptie en het afkopen van de bewoners, verzetten de mensen zich met alle mogelijke middelen omdat ze al vele generaties lang op het eiland wonen. Ze hebben nu een bosreservaat bezet om de overheid te dwingen stappen te nemen om hen te beschermen. De bewoners hebben daarbij steun van drie ICCO partners die deze zaak nationaal en internationaal onder de aandacht hebben gebracht.2)

Economische malaise

Vanaf maart zijn er tekenen van hernieuwde economische activiteit in de door Haiyan verwoeste gebieden. In Tacloban City begint het leven stukje bij beetje weer op gang te komen met het openen van winkelcentra, kruidenierswinkels, drogisterijen, restaurants en hotels. De open markt draait weer en ook de overheidsdiensten en het openbaar vervoer werken weer. Maar de koopkracht van de mensen is nog lang niet terug op het oude niveau.
6. Centrum van TaclobanBanen zijn er maar weinig omdat bedrijven, zoals de lokale Coca-Cola fabriek, hun productie niet hebben hervat. Op het platteland zijn de mogelijkheden om wat te verdienen en het leven weer op te bouwen zo nodig nog beperkter. Ondertussen zijn de prijzen van de eerste levensbehoeften flink gestegen.
Organisaties van de VN en internationale hulporganisaties dragen bij aan de economie in de getroffen gebieden door het afhuren van hotels en het afsluiten van contracten met vervoerders. Daarnaast worden plaatselijke ontwikkelingsorganisaties en werknemers ingehuurd voor hulp- en wederopbouwprojecten. Dit levert in ieder geval tijdelijk een bijdrage aan het economische herstel.

Lange weg naar herstel

Nu het nieuwe regen- en tyfoonseizoen weer begonnen is, is het belangrijk om aandacht te besteden aan de voorbereiding op zware stormen en overstromingen. In dat kader geven partnerorganisaties van ICCO trainingen aan de leiders van de gemeenschappen en hebben ze een voorlichtingsprogramma opgezet voor de bevolking. De lokale raden voor risico reductie worden nieuw leven ingeblazen en worden opgeleid om hun taak zo goed mogelijk uit te voeren. Projecten die worden uitgevoerd zijn het in kaart brengen van risicogebieden, herstel van en het opnieuw aanplanten van mangrovebossen en het opzetten van vroegtijdige waarschuwingssystemen. Het grootste probleem daarbij is steeds weer het gebrek aan financiële middelen van de lokale overheden.

De bevolking in de getroffen gebieden zal niet gemakkelijk over haar trauma's heenkomen. Bij zware regenval en onweer huiveren veel mensen en huilen kinderen van angst. Ze zijn doodsbang dat er een nieuwe tyfoon komt met de kracht van Haiyan. Veel kinderen zijn bang geworden om in zee te zwemmen. In Tacloban is al twee keer een vals alarm geweest over een nieuwe tsunami, wat tot grote paniek leidde.

De bevolking heeft op verschillende manieren haar dankbaarheid uitgesproken voor alle steun die ze kreeg van donoren uit de Filipijnen en uit het buitenland. Deze hulp heeft hen hoop gegeven voor de toekomst. Maar de weg naar volledig herstel zal een hele lange zijn.

1) Billy de la Rosa en Pedro Rico Cajife III vormen samen het ICCO Philippine Haiyan Response Team.
ICCO is de interkerkelijke organisatie voor internationale samenwerking. ICCO werd in 1964 opgericht als Interkerkelijke Coördinatie Commissie Ontwikkelingssamenwerking. Tegenwoordig is het geen commissie meer, maar een zelfstandige organisatie en sinds 1971 een stichting.

2) Zie voor meer informatie: http://www.tambuli.nl/achtergronden/politiek/item/615-tyfoon-haiyan-veroorzaakt-strijd-om-landbezit-in-filipijnen

 

]]>
no-spam@tambuli.nl (Super User) Maatschappelijk Mon, 04 Aug 2014 21:25:14 +0000