Follow Me on Twitter
Tuesday, 13 July 2010 22:38

De tamaroe van Mindoro

TamaroeEen van de grootste en meest zeldzame zoogdiersoorten van de Filipijnen is de tamaroe. Deze rundersoort is wat kleiner dan de karbouw en de waterbuffel en leeft alleen nog op een klein deel van Mindoro. De bestaande populatie wordt echter ernstig bedreigd en loopt gevaar uit te sterven.

Door: Jeroen Dunnewold

Kenmerken

Tamaroe 1De tamaroe, of in het Engels tamaraw (wetenschappelijke naam Bubalus mindorensis), is een compacte donkerbruine tot grijskleurige rundersoort met V-vormige hoorns en relatief korte poten. Hij is met een schouderhoogte van 1 meter, een lichaamslengte van 2,2 meter en een gewicht van 200 tot 300 kilogram wat kleiner dan de waterbuffel en het nationale dier van de Filipijnen, de karbouw, een gedomesticeerde vorm van de waterbuffel. In tegenstelling tot de karbouw is de tamaroe wat hariger, donkerder, heeft hoorns in een V-vorm en lichte markeringen op zijn kop. Daarnaast leeft de tamaroe niet in een kudde maar solitair, met uitzondering van de zoogperiode na de geboorte en tijdens de voortplantingstijd. De verschillen tussen het mannetje en het vrouwtje zijn bij de tamaroe klein. Het mannetje is te herkennen aan de bruine afgeplatte hoorns, terwijl het vrouwtje afgeronde en donkerder hoorns heeft. De hoorns worden zo’n 35 tot 50 cm groot en zijn door regelmatig wrijven van buiten ruw en versleten. De zwangerschap bij een tamaroe duurt ongeveer 300 dagen. Na de geboorte blijft het kalf nog zo’n twee tot vier jaar bij de moeder. Het duurt na een geboorte normaal gesproken twee jaar voor de moeder weer drachtig is. Tamaroes worden zo'n 20 tot 25 jaar oud.

Verspreiding en levenswijze

De tamaroe kwam tot ongeveer het jaar 1900 op het hele eiland Mindoro voor en leefde daar van zeeniveau tot op een hoogte van 2000 meter. Tot die tijd was het eiland vrijwel onbewoond doordat het geteisterd werd door malaria. Na de ontwikkeling van anti-malaria medicijnen begon de menselijke bewoning echter op gang te komen. In 1966 was het leefgebied van de tamaroe door het toenemende aantal mensen en de daarmee gepaard gaande jacht en houtkap teruggelopen tot drie gebieden. Mt. Iglit, Mt. Calavite en een gebied bij het gevangenkamp Sablayan. Rond het jaar 2000 was hun leefgebied nog verder teruggelopen en waren ze slechts nog in het Mounts Iglit-Baco Nationaal Park en bij Aruyant te vinden. Het aantal tamaroe’s was ook sterk afgenomen. Waren er in 1900 naar schatting nog 10.000 exemplaren, in 1969 was dit teruggelopen tot ongeveer 100. Tegenwoordig is dit weer iets meer geworden. In 2008 telde men 263 Tamaroes in het Mounts Iglit-Baco Nationaal Park. De resterende tamaroes leven in tropische hooglandbossen, waar ze teruggetrokken leven in dichtbegroeide bossen niet al te ver van een waterbron vandaan. Ze grazen overdag op met gras of jonge bamboe begroeide open stukken in het bos. Om contact met mensen te vermijden ziet men ze tegenwoordig echter ook wel ’s nachts grazen.

Tamaroe is een bedreigde diersoortBedreiging en bescherming

De grootste bedreiging voor de tamaroe vormt, zoals hierboven al aangeven, de mens. De groei van de lokale bevolking zorgde de laatste honderd jaar voor een grote terugloop in omvang van hun leefgebied ten behoeve van menselijke bewoning, landbouw, of houtkap. Ook werd door de lokale bevolking op de soort gejaagd voor het vlees. Daarnaast heeft de introductie van niet-inheems rundersoorten in de jaren dertig gezorgd voor een runderpestepidemie. Om de tamaroe te beschermen zijn wel enkele maatregelen genomen. Al in 1936 werd de tamaroe op de lijst van beschermde Filipijnse diersoorten geplaatst. Het jagen op, doden of verwonden van tamaroes werd verboden op straffe van een hoge boete. In 1979 werd het Tamaraw Conservation Project opgezet. Pogingen om met de soort te fokken waren niet succesvol. Er werd slechts één kalf geproduceerd. De laatste jaren lijkt de soort zich in het wild echter wel weer voldoende voort te planten zodat hun aantallen stabiel blijven. Door het zeer kleine leefgebied in combinatie met het lage aantal tamaroes hoeft er echter maar heel weinig te gebeuren om de soort te doen uitsterven.

Sleutelwoorden: Mindoro, tamaraw, tamaroe, rundersoort, uitsterven, bedreigde diersoort, biodiversiteit.

Leave a comment

Make sure you enter the (*) required information where indicated. HTML code is not allowed.