Follow Me on Twitter
Friday, 27 May 2011 19:58

Het Palawanschubdier

1. Het PalawanschubdierHet Palawanschubdier leeft teruggetrokken in de bomen van laaglandbossen van Filipijnse eiland Palawan en enkele kleine eilanden daaromheen. De soort oogt prehistorisch met zijn bepantsering van beschermende schubben en leeft van een dieet van mieren en termieten. De jacht op de soort en de grote afname van het tropisch regenwoud in de Filipijnen zorgen ervoor dat de aantallen van deze unieke Filipijnse soort de laatste jaren flink teruglopen.

Door: Jeroen Dunnewold

Kenmerken

Het Palawanschubdier (in het Engels: Philippine Pangolin) heeft wel wat weg van een kleine miereneter. Het dier is met uitzondering van de ogen, neus en het onderste deel van de buik volledig gepantserd met donkerkleurige beschermende schubben. Wanneer ze zich bedreigd voelen rollen zich op tot een bal, om zo hun onbeschermde buik te beschermen, en maken soms sissende geluiden. Ze worden tussen 60 tot 175 cm lang en bereiken een gewicht van 1,8 tot 2,4 kg. Ze zijn in het bezit van grote scherpe klauwen aan hun voorpoten waarmee ze heel gemakkelijk termietenholen en mierenhopen kunnen openbreken, om zich vervolgens met hun lange plakkerige tong tegoed te doen aan deze insecten. Het Palawan schubdier in boomPalawanschubdier werd tot voor kort gezien als een ondersoort van het Javaanse schubdier, maar na recente studies wordt het dier nu als aparte soort erkend. Het onderscheid met de Javaanse soort uit zich in het aantal rijen schubben en de grootte daarvan. Ook is de verhouding van de staart tot het lichaam anders. Het Palawanschubdier is net als de overige zeven schubdiersoorten in Azië en Afrika een solitair levend nachtdier, die zich het grootste deel van de tijd angstvallig verborgen houdt. Het Palawanschubdier leeft voornamelijk in bomen, maar komt ook wel eens op de grond. Over de voortplanting van de soort in het wild is niet veel bekend. Vermoedelijk is de draagtijd net als bij andere schubdieren is zo'n 4 maanden, waarna ze zo'n vijf maanden na de geboorte de volwassen leeftijd bereiken.

Verspreiding en bedreigingen

Het Palawanschubdier komt alleen (nog) voor op de Filipijnse eilanden Palawan, Busuanga, Culion en Calauit. Daarnaast zijn ze ook uitgezet op het eiland Apulit. Ze leven daar van oorsprong in afgelegen laaglandbossen, maar door de voortdurende terugloop van hun habitat zijn ze tegenwoordig ook wel te vinden in meer bewoonde gebieden. Het Palawanschubdier heeft slechts een natuurlijke vijand: de netpython. Een groter gevaar voor het voortbestaan van de soort echter, vormt de mens. De enorme terugloop van de Filipijnse bossen en de jacht op het Palawanschubdier, ondanks een specifiek verbod daarop, heeft gedurende de laatste tien jaar gezorgd voor een afname van hun aantallen van zo'n 30%. De huid en schubben van het Palawanschubdier worden lokaal gebruikt voor de behandeling astma en de schubben worden ook wel gevraagd als ingrediënt voor Chinese medicatie. Het vlees van schubdieren wordt in Azië, en met name in China, beschouwd als een delicatesse.

Leave a comment

Make sure you enter the (*) required information where indicated. HTML code is not allowed.