Deprecated: iconv_set_encoding(): Use of iconv.internal_encoding is deprecated in /domains/tambuli.nl/DEFAULT/libraries/joomla/string/string.php on line 28

Deprecated: iconv_set_encoding(): Use of iconv.input_encoding is deprecated in /domains/tambuli.nl/DEFAULT/libraries/joomla/string/string.php on line 29

Deprecated: iconv_set_encoding(): Use of iconv.output_encoding is deprecated in /domains/tambuli.nl/DEFAULT/libraries/joomla/string/string.php on line 30

Deprecated: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /domains/tambuli.nl/DEFAULT/libraries/joomla/filter/input.php on line 652

Deprecated: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /domains/tambuli.nl/DEFAULT/libraries/joomla/filter/input.php on line 654
Enrile's verleden werpt lange schaduw
Follow Me on Twitter

Strict Standards: Declaration of JParameter::loadSetupFile() should be compatible with JRegistry::loadSetupFile() in /domains/tambuli.nl/DEFAULT/libraries/joomla/html/parameter.php on line 0

Strict Standards: Only variables should be assigned by reference in /domains/tambuli.nl/DEFAULT/plugins/content/jw_allvideos/jw_allvideos.php on line 42

Strict Standards: Only variables should be assigned by reference in /domains/tambuli.nl/DEFAULT/plugins/content/jw_allvideos/jw_allvideos.php on line 43

Strict Standards: Only variables should be assigned by reference in /domains/tambuli.nl/DEFAULT/plugins/content/jw_sigpro/jw_sigpro.php on line 43

Strict Standards: Only variables should be assigned by reference in /domains/tambuli.nl/DEFAULT/plugins/content/jw_sigpro/jw_sigpro.php on line 44

Strict Standards: Only variables should be assigned by reference in /domains/tambuli.nl/DEFAULT/plugins/content/jw_allvideos/jw_allvideos.php on line 42

Strict Standards: Only variables should be assigned by reference in /domains/tambuli.nl/DEFAULT/plugins/content/jw_allvideos/jw_allvideos.php on line 43

Strict Standards: Only variables should be assigned by reference in /domains/tambuli.nl/DEFAULT/plugins/content/jw_sigpro/jw_sigpro.php on line 43

Strict Standards: Only variables should be assigned by reference in /domains/tambuli.nl/DEFAULT/plugins/content/jw_sigpro/jw_sigpro.php on line 44
zaterdag, 20 december 2008 22:31

Enrile's verleden werpt lange schaduw

Enrile-portretNiemand had drie decennia geleden kunnen bedenken dat de eens zo gehate Juan Ponce Enrile, architect van de staat van beleg onder dictator Marcos, de op twee na machtigste persoon in de Filipijnen zou worden. President Marcos was aan de macht van 1965-1986 en kondigde op 21 september 1972 de staat van beleg af. De inmiddels 84 jaar oude senator Enrile, destijds minister van defensie, werd op 17 november j.l. gekozen tot voorzitter van de Senaat. Deze positie is, na die van president en vice-president, de machtigste in het land.

Door Danilo Reyes*

Collectief geheugenverlies

Hoe kan het nare verleden van deze man gerijmd worden met zijn nieuwe rol als voorzitter van de Senaat, die onder andere wetgeving ter bescherming van de rechten van Filipino's voor zijn rekening neemt?
De media focussen zich ondertussen op zijn mogelijke toekomstige bijdrage aan veranderingen in plaats van een discussie te voeren over zijn grimmige verleden. De rol die Enrile in het verleden speelde is bij veel van ons wel bekend, maar wat hij zal gaan bijdragen in de toekomst weten slechts diegenen die hem steunden bij zijn verkiezing tot senaatsvoorzitter.

Het lijkt erop dat onze samenleving lijdt aan een fatale vorm van geheugenverlies. Door niet te protesteren tegen de voortdurende dominantie van de politiek door Enrile en door deze absurde politieke ontwikkeling niet te veroordelen, stemmen we op een passieve manier in met wat er gebeurt.
Zijn aanhangers zullen misschien aanvoeren dat Enrile heeft bijgedragen aan de val van Marcos tijdens de EDSA-revolutie van 1986. Zijn schijnbare gebrek aan schuldgevoel tijdens een interview met een journalist begin jaren negentig waarbij hij opschepte over zijn orders om kritische activisten te arresteren en vast te zetten - hetgeen resulteerde in de marteling, verdwijning en dood van vele honderden mensen - geeft aan dat hij op geen enkele manier spijt heeft van zijn verwerpelijke rol tijdens het Marcos-regime.

'Rolex 12'

Enrile, Arroyo en de CastroDe rol van Enrile, en die van anderen die zich in februari 1986 tegen dictator Marcos keerden, zou zonder resultaat gebleven zijn zonder de hulp van het volk. Het was dezelfde bevolking, die Enrile en de anderen tot dan hadden onderdrukt, die hen op dat moment beschermden. Toch zijn het niet de helden van het volk die als zodanig worden erkend, maar hun voormalige onderdrukkers. Rebelleren tegen de dictatuur, die ze zelf in ruim tien jaar tijd hadden helpen opbouwen was voor Enrile en de anderen slechts een kleine moeite.
Enrile was een van de twaalf mannen die bekend stonden als de "Rolex 12", een groep van Marcos-vertrouwelingen, die verantwoordelijk waren voor de planning en de invoering van de staat van beleg. Hij was medeplichtig aan de ergst mogelijke schendingen van mensenrechten en ontduiking van het bestaande recht. Desondanks werden hij en de anderen nooit ten verantwoording geroepen voor hun daden.

De media zijn echter niet alleen het verleden van Enrile vergeten, maar stemmen bovendien in met het idee dat hij interim-president zou kunnen worden, hetgeen een onbegrijpelijke en misleidende actie is. Het illustreert de paradox van onze samenleving: Er zijn niet alleen moordenaars die generaal of politicus worden, maar ze worden ironisch genoeg ook nog geportretteerd als verlossers, niet door de gewone man, maar door de politieke leiders, die hun gevoel voor moreel besef al lang geleden zijn verloren.

Zelfcensuur

Enrile's verkiezing als voorzitter van de Senaat is de nieuwste absurditeit in ons land. Ons land is een land, waar een wegens corruptie afgezette president een onmisbare mentor van invloedrijke politici blijft. Onder hen zijn zelfs enkelen die zich in 2010 verkiesbaar willen stellen voor het presidentschap. En ook de media interviewen hem over politieke onderwerpen alsof hij nog enige geloofwaardigheid zou hebben.
Mogelijk is de dreiging van vervolging wegens smaad de reden dat Enrile en zijn protégés niet aangeklaagd worden. Dit zou kunnen verklaren waarom de meeste media zichzelf censureren.
Een voorbeeld van deze dreiging is het geval van een katholieke priester die in de media vertelde dat zijn familielid was vermoord door een van de mannen van Enrile. Hiervoor werd hij aangeklaagd en kortstondig vastgehouden.

Het schokkende is dat veel mensen het verdraaide beeld hebben dat Enrile in zijn nieuwe positie verandering teweeg zal brengen, in plaats van de schade die hij ons land al heeft aangedaan onder ogen te zien. In zijn rol tijdens de staat van beleg heeft hij ervoor gezorgd dat de bevolking het idee dat er een eerlijk rechtssysteem bestond verloor; dat de bevolking haar vertrouwen in de staat als dienaar en beschermer van het volk verloor; en dat het idee dat het belang van de burgers boven dat van de staat gaat verloren is gegaan. Ondertussen blijft Enrile de denkbeelden die hij toen had, nog steeds uitdragen.

Zo was hij een van diegenen die het grote aantal slachtoffers van de schendingen van mensenrechten trivialiseerde door de moorden volledig toe te schrijven aan de verschillende opstanden in het land.
Hij pochtte zelfs tegenover journalisten over hoe hij afgevaardigden van de speciale rapporteur van de Verenigde Naties voor buitengerechtelijke en willekeurige executies, Prof. Philip Auston, had gekleineerd: "Ik zei hen: Hebben jullie ooit een opstand in jullie land opgelost? Ze ontkenden en daarop zei ik: Nou, lees ons dan niet de les over de aanpak van een opstandelingenprobleem."

Misplaatst nationalisme

Dezelfde retoriek werd door Enrile en Marcos gebruikt om het uitroepen van de staat van beleg op 21 september 1972 te rechtvaardigen. Het standpunt van Enrile dat "het buitenland zich niet met binnenlandse aangelegenheden dient te bemoeien" komt sterk overeen met de houding van onderdrukkende dictatoriale regimes als dat in Myanmar.
Deze misplaatste vorm van nationalisme past niet meer in de huidige moderne samenleving. Drie decennia later neemt hij echter nog steeds dit standpunt in, daarbij de mensenrechtenschendingen door de veiligheidstroepen en het lijden van de slachtoffers negerend. Net als in de Marcos jaren is er tegenwoordig nog steeds een gebrek aan juridische mogelijkheden om er iets tegen te doen.

Veel van de praktijken uit het grimmige verleden van Enrile, zoals de controleposten op straat van politie en militairen, duren nog voort tot op de dag van vandaag. Tegenwoordig worden nog steeds de grondrechten met voeten getreden met opstandbestrijding en terrorisme als excuus.

Daarnaast zijn de denkbeelden van Enrile op het gebied van wetgeving onveranderd. Dat blijkt uit de "Human Security Act" uit 2007, waarvan Enrile de belangrijkste auteur was. Hij omschreef de wet als "gevaarlijk voor criminelen", ongeacht of de verdachten nu veroordeeld worden of überhaupt een misdaad hebben gepleegd. Hij noemt Filipino's criminelen onder het voorwendsel van het veiligstellen van de openbare veiligheid.

Overbodig

Enrile op verkiezingscampagneDe wet van Enrile - die goedgekeurd werd door het Congres - werd door een expert van de Verenigde Naties beschreven als "niet conform internationaal recht". Er is echter nog geen aanzet gegeven om de wet aan te passen of op te heffen.

De Filipino's worden nu opnieuw geconfronteerd met een absurditeit: Kan de architect van de staat van beleg, die nog steeds afstand moet doen van de denkbeelden die hij tijdens het Marcos-regime had, de rechten van de bevolking verdedigen? Zullen wetten die de mensenrechten beschermen, zoals een wet tegen martelingen en tegen gedwongen verdwijningen, tijdens zijn termijn wel gerealiseerd kunnen worden? De bevolking had al lang geleden moeten beseffen hoe overbodig Enrile en de zijnen in feite zijn.

Hongkong, 25 november 2008

* Danilo Reyes is medewerker van de Asian Human Rights Commission, een regionale NGO in Hongkong die zich inzet voor de mensenrechten. Voorheen werkte hij als mensenrechtenactivist en journalist in de Filipijnen.

 

Laat een reactie achter

Zorg ervoor dat u de verplichte (*) velden invult waar dit is aangegeven. HTML code is niet toegestaan.