Deprecated: iconv_set_encoding(): Use of iconv.internal_encoding is deprecated in /domains/tambuli.nl/DEFAULT/libraries/joomla/string/string.php on line 28

Deprecated: iconv_set_encoding(): Use of iconv.input_encoding is deprecated in /domains/tambuli.nl/DEFAULT/libraries/joomla/string/string.php on line 29

Deprecated: iconv_set_encoding(): Use of iconv.output_encoding is deprecated in /domains/tambuli.nl/DEFAULT/libraries/joomla/string/string.php on line 30

Deprecated: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /domains/tambuli.nl/DEFAULT/libraries/joomla/filter/input.php on line 652

Deprecated: preg_replace(): The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /domains/tambuli.nl/DEFAULT/libraries/joomla/filter/input.php on line 654
Vechten tegen vooroordelen
Follow Me on Twitter

Strict Standards: Declaration of JParameter::loadSetupFile() should be compatible with JRegistry::loadSetupFile() in /domains/tambuli.nl/DEFAULT/libraries/joomla/html/parameter.php on line 0

Strict Standards: Only variables should be assigned by reference in /domains/tambuli.nl/DEFAULT/plugins/content/jw_allvideos/jw_allvideos.php on line 42

Strict Standards: Only variables should be assigned by reference in /domains/tambuli.nl/DEFAULT/plugins/content/jw_allvideos/jw_allvideos.php on line 43

Strict Standards: Only variables should be assigned by reference in /domains/tambuli.nl/DEFAULT/plugins/content/jw_sigpro/jw_sigpro.php on line 43

Strict Standards: Only variables should be assigned by reference in /domains/tambuli.nl/DEFAULT/plugins/content/jw_sigpro/jw_sigpro.php on line 44

Strict Standards: Only variables should be assigned by reference in /domains/tambuli.nl/DEFAULT/plugins/content/jw_allvideos/jw_allvideos.php on line 42

Strict Standards: Only variables should be assigned by reference in /domains/tambuli.nl/DEFAULT/plugins/content/jw_allvideos/jw_allvideos.php on line 43

Strict Standards: Only variables should be assigned by reference in /domains/tambuli.nl/DEFAULT/plugins/content/jw_sigpro/jw_sigpro.php on line 43

Strict Standards: Only variables should be assigned by reference in /domains/tambuli.nl/DEFAULT/plugins/content/jw_sigpro/jw_sigpro.php on line 44
zaterdag, 31 maart 2007 21:16

Vechten tegen vooroordelen

Moslims zetten zich in voor vrede

Musa Sanguila herinnert zich zijn jeugd op Mindanao als één grote vlucht voor de oorlog. Dertig jaar later stellen zijn kinderen hem de vraag die hij als kind aan zijn ouders stelde: “Waarom rennen we weer weg?” Musa wil niet dat de geschiedenis zich blijft herhalen.

Daarom richtte hij Kapamagogopa Inc. op, een organisatie die iets probeert te doen aan het negatieve imago van moslims door pas afgestudeerde moslims op te leiden als vredesstichter. De reacties op zijn initiatief waren in het begin nogal huiverig maar inmiddels wordt Kapamagogopa Inc. overspoeld met aanvragen. (Door Nicole van Zurk)

De keren dat Musa Sanguila en zijn vijftien broers en zussen in hun jeugd hun huis moesten verlaten vanwege de onrusten in Kauswagen, in het zuiden van Mindanao, zijn niet meer op één hand te tellen. In de tijd dat hij op de lagere school zat, heeft hij ieder jaar moeten onderbreken om te schuilen voor de oorlog. Het gezin Sanguila bivakkeerde dan tijdelijk bij familie in een nabij gelegen dorp, of huurde een kamer. Hoe vaak Musa precies is verhuisd weet hij niet meer, hij is de tel kwijtgeraakt, ook van het aantal keren dat de familie zich gedwongen zag hun huis opnieuw op te bouwen. Ze troffen het bij terugkeer vaak tot op de grond toe afgebrand aan, vernield door militairen. Ook het precieze aantal moordpartijen dat hij meemaakte kan Musa zich niet meer herinneren. Eén staat hem nog wel in het geheugen gegrift: het ‘Tacub bloedbad’, in 1971. Musa, nu 42, was toen zeven jaar oud. “Op onze keukentafel lagen de lichamen van zeven familieleden. Sommigen hadden geen oren meer, anderen waren onthoofd.” Onder de slachtoffers bevond zich ook een baby van nog geen maand oud. Pas toen hij ouder was, hoorde Musa wat er was gebeurd. “Dorpelingen uit Kauswagen waren gaan stemmen in de nabijgelegen stad Marawi. Op de terugweg hielden militairen hun vrachtwagens aan en dwongen iedereen uit te stappen en in een rij te gaan staan. Eén voor één werden ze neergeschoten. Eén dorpsgenoot kon op tijd vluchten, hij heeft verteld wat er is gebeurd.” Het precieze aantal slachtoffers van het bloedbad is nooit duidelijk geworden, de cijfers variëren van 48 tot 70. Over het motief bestaat ook nog altijd onduidelijkheid.

Vijandigheden

Bijna dertig jaar later, in 2000, brak er opnieuw een confl ict uit in Kauswagen. Guerrillastrijders van het MILF (Moro Islamic Liberation Front) vielen Kauswagen binnen, bezetten het gemeentehuis en dreven alle burgers samen in het auditorium. De dag erna arriveerden regeringstroepen in het dorp, die de controle overnamen. Het incident blies het oude gevoel van vijandigheid tussen de christenen en de islamitische Maranaos nieuw leven in. Woedende christenen bedreigden de Maranao en eisten dat ze de stad verlieten. Het was door dat incident dat Musa, zelf een Maranao, zich realiseerde dat hij misschien iets kon bijdragen aan een vermindering van het voortdurende geweld in Mindanao. Samen met een christelijke vriend organiseerde hij een gebed voor vrede in Kauswagen. Het gebed werd geleid door de zes leiders van de verschillende religies in Kauswagen: moslims, katholieken, leden van de Filipijnse Onafhankelijke Kerk, de United Church of Christ, de Zevende-dags Adventisten en de Assembly of God. De reacties van de religieuze leiders en de inwoners van Kauswagen waren enthousiast. Het succes van het initatief leidde tot de oprichting door Musa van Pakigdait, een organisatie die zich inzet voor vrede in de provincie door contacten tussen de verschillende religies te stimuleren.

Wantrouwen

De aanslagen op de torens van het WTC, op 11 september 2001, versterkten de gevoelens van wantrouwen van katholieken jegens moslims in Mindanao. “Ik hoor al mijn hele leven negatieve verhalen over moslims”, zegt Musa, “maar na 11 september werd het wantrouwen sterker. Vanaf dat moment was het heel gewoon als iemand recht in je gezicht zei: ‘Als jullie je mensen laten stoppen met bommen gooien, dan komt er vrede in Mindanao’. De media schilderden moslims af als terroristen en ook vrienden dachten ineens dat alle moslims contacten hebben met terroristen. Dat deed pijn.” Zijn ervaringen sterken Musa in de overtuiging dat hij zich wil inzetten voor vrede. Hij zegt zijn baan op om zich volledig aanPakigdait te kunnen wijden en sluit zich aan bij verschillende organisaties die zich inzetten voor de vrede in Mindanao. Ook raakt hij betrokken bij de vredesonderhandelingsgesprekken tussen de nationale regering en het MILF. Om het negatieve beeld van moslims te veranderen, en om te laten zien dat moslims een bijdrage leveren aan vrede en ontwikkeling, richt Musa in 2004 Kapamagogopa Inc. (KI) op. Kapamagogopa betekent ‘vaardigheden delen en anderen helpen’ in Maranao, een taal gesproken door moslims in Mindanao. KI is de eerste organisatie op de Filipijnen waar jonge, pas afgestudeerde moslims worden opgeleid als vredesstichter om als vrijwilliger te werken in christelijke en islamitische organisaties. De deelnemers krijgen trainingen in ontwikkelingswerk, en werken daarna als vrijwilliger een jaar lang in christelijke of islamitische non-profi t organisaties die zich inzetten voor vrede op Mindanao. Deze organisaties werken in moeilijk bereikbare gebieden waar de inwoners het slachtoffer zijn geworden van oorlog, confl icten of natuurrampen zoals aardverschuivingen en overstromingen. Musa: “Veel jonge moslims komen na hun studie terecht op een comfortabel kantoor, ver van de gemeenschap vandaan, en ver van het werkveld waarvoor ze zijn opgeleid. Een bosbouwer hoort in het bos te werken, en niet op een kantoor met airconditioning. Door de jongeren aan het werk te laten in gemeenschappen met weinig voorzieningen zoals transport, elektriciteit en water, doen ze veel ervaring op en kunnen ze hun kennis delen met de organisaties waarvoor ze werken.” De jonge moslims krijgen per maand een kleine vergoeding voor hun werk. KI helpt zo projecten te realiseren op het gebied van landbouw, visserij, maatschappelijke ontwikkeling, goed bestuur en verwerking van trauma’s opgelopen door oorlog, confl icten en rampen. De organisatie probeert hiermee bij te dragen aan de vermindering van radicalisering van moslims op de Filipijnen. De jonge vrijwilligers zijn een voorbeeld voor andere moslims, en laten tegelijkertijd aan niet-moslims zien dat moslims een waardevolle rol vervullen bij pogingen de negatieve spiraal van oorlog te doorbreken.

Geweldig gevoel

De 44-jarige Mariam Barandia ruilde haar goedbetaalde baan als manager van een bank in de stad Marawi in om directeur te worden van Kapamagagopa. Dat ze nu minder dan de helft verdient dan in haar vorige baan, vindt ze niet erg. “Het is een geweldig gevoel om iets bij te kunnen dragen aan het veranderen van het negatieve beeld van moslims en om te kunnen werken aan vrede en ontwikkeling.” Mariam is net als Musa een Maranao uit Kauswagen en getekend door de oorlog. Als kind leed ze aan nachtmerries en had ze slapeloze nachten van de doden die ze onder ogen kreeg tijdens de confl icten. Ze heeft goede hoop dat haar vijf kinderen geen nieuwe oorlog hoeven mee te maken: “Ook al zijn er onlangs weer bomaanslagen geweest, ik denk niet dat er opnieuw oorlog komt. Dat zoveel organisaties zich inzetten voor vrede in de regio, geeft aan dat de mensen de oorlog beu zijn.” Dat wil niet zeggen dat KI geen weerstand ontmoet. Christelijke organisaties reageerden in het begin nogal huiverig op de vraag van Kapamagogopa naar werkplaatsen voor moslimvrijwilligers. Vanwege het negatieve imago van moslims wilden velen liever geen moslim in hun organisatie opnemen. Enkele organisaties stonden wel open voor het initiatief, en het is Mariam en Musa gelukt vrijwilligers geplaatst te krijgen. Mariam: “We krijgen heel veel positieve reacties. Christelijke organisaties leren veel van de islamitische vrijwilligers en andersom. Dit jaar worden we overspoeld met christelijke organisaties die in aanmerking willen komen voor een vrijwilliger van KI.” Mariam en Musa proberen daarnaast regionale media te overtuigen van het belang van een gelijke behandeling van moslims en christenen in de pers. Musa: “Vooral na 11 september werd in de media bij een misdaad vaak vermeld dat het om een moslim ging. Als de misdaad was gepleegd door een niet-moslim, werd er niet geschreven ‘gepleegd door een christen’. Tegenwoordig staat er gewoon iets als ‘een dertigjarige man’, en wordt er niet meer het woord moslim aan toegevoegd. Bovendien scheert de media moslims niet meer over één kam met terroristen.” Maar er moet nog veel werk worden verricht. Mariam: “De inwoners van de provincies waar we werken zijn arm door de confl icten, oorlogen en natuurrampen. Als ze niet worden geholpen in hun ontwikkeling zullen ze achterblijven, en kan er opnieuw een broedplaats ontstaan voor radicalisme, wat om kan slaan in terroristische praktijken.” Als Mariam en Musa in een gesprek met niet-islamitische landgenoten vertellen dat ze moslim zijn, krijgen ze nog vaak te horen dat zij dan wel goede moslims zijn, maar dat de meeste moslims terroristen zijn. Musa glimlacht als hij dat vertelt. “Al is het maar vijf procent van de gemeenschap dat begrijpt dat moslims geen terroristen zijn, het is een begin.” Mariam en Musa hebben beiden goede hoop op een vreedzame toekomst. Mariam: “De christelijke organisaties waar we nu mee samenwerken, kijken anders aan tegen moslims dan voorheen. Ze zien hen nu gewoon als mede-Filipino’s. We hebben dan wel een andere religie, maar we spreken dezelfde taal.”

Laat een reactie achter

Zorg ervoor dat u de verplichte (*) velden invult waar dit is aangegeven. HTML code is niet toegestaan.